(pour Marie)

Comme les oiseaux, ici,
à mes pieds,
Comme la pluie qui tombe
et cherche mes larmes,
Comme la nuit profonde
… où se cachent mes peurs
et mes angoisses,
Comme si tout, si tous
ne me voient pas,
Comme tes yeux qui eux me voient,
Comme tes mots qui me rassurent
que tout, que tous,
comme les oiseaux, ici,
à mes pieds,
seront les bienvenus au Paradis,
là où tout devient,
où tous deviennent

Benasque, Espagne, le 17 Juillet 2013

Good writing makes a difference


Dear friends, I don’t usually recommend ‘living’ writers, but in this case, I make an exception: please read the work of Charles Bivona now & then. I’ve not yet met him IRL (one of the items on my bucket list though), but he is (excuse me for using the word) a damned good writer (and a professor too). His work is often autobiographical, very recognizable and he has “the gift of the word”. When you read his work it feels as if you’re looking into a mirror: this is real life and yet there’s a fictional touch to it which makes his work stand out and lifts it out of the ordinary. The way he mingles society and literature & arts into his own writing and view of the world (and beyond) gives me hope: yes, we can; yes: good writing can make a diference in this world which is overwhelmed by violence, war and hate nowadays, yes, there is hope! Thank you Charles for being who you are, and for sharing your work & thoughts with us, with the world! Yes: your writing makes me feel better!

Website of Charles Bivona:


Suskewiet 001

Waarover wil je me vertellen?
Waarover ga je me vertellen?
Ik luister naar hoe je blijft vertellen
over gisteren, morgen, vandaag,
zelfs over Nu,
ach, vertel me liever over Liefde,
zoals die overloopt van Hartelijkheid,
van grenzeloze stilte die zo vruchtbaar
is als helder water,
die ieder greintje medelijden met jezelf
doet smelten als voor de zon een sneeuwvlok
En toch, ik hoor hoe je vertelt
over morgen, gisteren, vandaag, zelfs over Nu,
wij kijken elkaar aan,
vinden we daar die Liefde?
Vinden we daar de fijnafstemming onzer Zielen?
Ach, ik hoor je praten over
morgen, gisteren, vandaag, zelfs over Nu,
ik hoor het niet,
ik voel het niet,
enkel de wind die tussen ons zijn weg zoekt,
die kan ik zien,
die kan ik voelen,
mijn huid die aan het trillen slaat,
hij brengt verhalen, O, die verhalen
die overlopen van de Hartelijkheid
die enkel in een ogenblik te vinden is
als je je ogen sluit.

afbeelding: Belfort, Brugge

%d bloggers liken dit: