Categorie archief: Meditations

Adagio Sostenuto

#AdagioSostenuto (even geduld: de lanzame “zwarte” intro is bedoeld) Soms kan “een weinig” meer dan voldoende zijn. Even verpozen in de herfst en vertoeven met Rachmaninoff op de bank van Fleur (2002-2017). Er gebeurt zo goed als niets, net daarom meer dan voldoende: “Als de ziele luistert / spreekt het al een taal dat leeft, / ’t lijzigste gefluister / ook een taal en teken heeft…”, Gezelle. (Het leidmotief van dit adagio werd in 1975 opgepikt door Eric Carmen voor zijn wereldhit “All by Myself”)

Als de ziele luistert
spreekt het al een taal dat leeft,
’t lijzigste gefluister
ook een taal en teken heeft:
blaren van de bomen
kouten met malkaar gezwind,
baren in de stromen
klappen luide en welgezind,
wind en wee en wolken,
wegelen van Gods heiligen voet,
talen en vertolken
’t diep gedoken Woord zo zoet…
als de ziele luistert!

(Guido Gezelle, 1859)

 

A short history of lawn mowing 1959-2017

Lawn mowing… Grasmaaien, de groene “fil rouge” door mijn leven 🙂

Wide Vercnocke

Zeer persoonlijk portret door Jan Bultheel over mijn zoon Wide, striptekenaar, graficus, illustrator, en zo veel meer. Film en gefilmde vloeien in en door elkaar en vormen aldus een nieuw, uniek kunstwerk.  Centraal staat het scheppingsproces, dat zich al kan uiten in zoiets banaal als koffiezetten.

The Rocking Ocean

 

The Rocking Ocean

My father was a Rock,
my mother she was Ocean,
and when they met,
out of the waves so gently laid
upon the pebbled beach,
I came into this Life,
and so it is:
the Rock becomes a thousand pebbles
and the Ocean takes,
takes back
what at first Love was Hers:
an everlasting, Soul consuming,
deeply moving wave embracing Time,
and all of us.

My father was a Rock,
my mother she was Ocean,
the beach their gentle playing ground,
the waves their tune,
the tide their song,
the stars at night the scene
for what at morning light
became a memory for years to come
and all of this is given
and all of this is seen
by those who with a silent song
sing to the everlasting rocks
and dance to the embrace of Time,
the whispering wave of Love.

My father was a Rock,
my mother she was Ocean,
and when they met,
out of the waves so gently laid
upon the pebbled beach,
I came into this Life,

and when my Time has come
remember then the waves
remember then this Rock
and how I called the Ocean
to take back what was Hers.

Gesprek te Emmaüs

Kristos1

En ik herkende Hem bij ’t breken van het brood
en aan de heerlijkheid van zijn gewijde zwijgen..
En ik moest zonder spraak in liefde nader neigen,
kussen de reine hand nog van zijn wonden rood.

– Hij lachte lief en zacht, begreep mijn schuwen nood;
zijn handen trilden en ‘k zag zijn boezem smartlijk hijgen.

“Here gij hebt den mens uw milde wet gebracht,
toch ziet gij in zijn blik de kimmen rood ontstoken,
uw broze heiligdom tot wankel puin gebroken,
en hoort de bangen hoorn lam huilen door den nacht.”

– “Ik sprak en spijsde hen – zo is der liefde macht:
ik sprak van liefde, ach! Ik heb vergeefs gesproken”

-“Here wij zijn belust op buit en eigenbaat:
uw reedlijk evenbeeld verzaakt zijn kalme rede;
de mens beloert den mens naar duistere dieren-zede,
hij looft uw liefde en heult in heimelijken haat.”

– “Ik werd gegeseld, ach! bespuwd in mijn gelaat.
o Kruis op Golgotha!.. Ik heb vergeefs geleden.”

Ferdinand Vercnocke, 25/01/1947, Merksplas, Cel 231
afbeelding: “Kristos”, Ferdinand Vercnocke, olie op doek, 100x80cm