Categorie archief: Vruchtwaterwoorden

Verbinding

En mocht hier niet de leegte zijn die ons verbindt,
waartoe dan dienen deze deuren,
deze muren waartussen wij verblijven, drinken, samen dansen?

En mocht hier niet de stilte zijn die ons verbindt,
waarin ons spreken ruimte vindt,
en mocht hier niet de stilte zijn die ons verbindt
hoe zouden wij elkaar kunnen begrijpen?

Het is de ruimte die ons ademen doet, het geven dat ontvangen wekt,
jouw blik die tot begrijpen leidt,
want mocht het niet de aandacht zijn die ons verbindt,
hoe kan het dan anders?

En mocht hier niet jouw lichaam zijn dat met het mijne zich verbindt,
dat samenvloeit in deze stroom, hoe kunnen wij dan voortbewegen?

Het is de schakel die de ketting maakt, het stilstaan dat beweging brengt,
het woord dat tot geboorte leidt,
want mocht het niet de liefde zijn die ons verbindt,
hoe kan het dan anders?

En mocht hier niet de weerklank zijn die ons verbindt, die wij ontvangen,
waarheen dan dragen onze zinnen,
hou zouden wij elkaar kunnen beminnen?

En mocht hier niet jouw verhaal zijn dat mij omringt,
waarin elk moment opnieuw begint,
en mocht hier niet jouw verhaal zijn dat mij omringt,
hoe zouden wij elkaar anders doordringen?

Het is het luisteren dat ons zingen doet van elke dag een nieuw begin,
dat ons opnieuw doet verder gaan…
want mocht het niet de aandacht zijn die ons verbindt,
hoe kan het dan anders?

En mocht hier niet de weerklank zijn die ons verbindt,
waartoe dan dienen deze deuren, deze muren,
waartussen wij verblijven, drinken, samen dansen?

Want mocht het niet de liefde zijn die ons verbindt,
wat is het dan?
Want mocht het niet de liefde zijn die hier verbindt,
wat zou het anders kunnen zijn?

> dit is een bewerkte versie van “Verbinding”, voorgedragen nav het 30-jarig In Memoriam voor Paul Peeters (1955-1987) te Wilsele op vrijdag 24 november 2017 ~ Bert Evens maakte ook een gezongen versie

A short history of lawn mowing 1959-2017

Lawn mowing… Grasmaaien, de groene “fil rouge” door mijn leven 🙂

Jan-van-Ruusbroeckollege 1971

Van 1968 tot 1974 liep ik school op het Jan-van-Ruusbroeckollege te Laken (Brussel). De school was toen gloednieuw en nog een bouwwerf, wij waren er de eerste leerlingen.  Tijdens de kerstvakantie werd een “Kerstsalon” georganiseerd op het college met creatieve workshops (in samenwerking met het naburige Maria-Assumptalyceum). Het was nog voor de tijd van het gemengd onderwijs, dus voor ons een echt “buitenkansje”. Ik besloot toen een filmpje te maken (8mm, nu gedigitaliseerd) over de recente instorting van de collegeturnzaal, een menselijk ramp werd toen net vermeden: de instorting gebeurde (door samenhoping van sneeuw en ijs op het dak) een uur voor het begin van de lessen! Ik gebruikte de 8mm filmcamera van mijn moeder (een Kodak Reliant, zie afbeelding onderaan).
Voor de geschiedenis van het Jan-van-Ruusbroeckollege zie hier. Vooruitstrevend zoals de school was, bleef ze de spelling c/k tot op vandaag aanhouden.

Kodak Reliant

De camera: “Kodak Reliant”, je moest eerst met het hendeltje de veer voor het opnamemechanisme opwinden, zolang je duwde op het knopje (rechts onderaan) liep de opname. Filmpjes van 3 minuten, na anderhalve minuut moest je de camera openen in het donker en de spoel omdraaien (je kon de voortgang van de film in de behuizing volgen door het cirkelvormig metertje). De pellicule kon aan twee zijden belicht worden (dus 16mm), in het ontwikkellab werd die dan netjes in twee gesneden en aan elkaar geplakt tot 3 minuten film op 8mm (zonder geluid). Het duurde dus wel even voor je het resultaat van je opname kon bekijken! Geduld is een schone deugd! Maar een zeer solide en betrouwbaar “workhorse”!

Ode aan mijn Tandarts – een performance


Zoon Wide (penseel) en Jan Pillaert (bastuba) geven een prachtige en indringende performance “Ode aan mijn Tandarts” op de “Moodprint Invites” happening. Een eerbetoon aan zijn “lifelong” tandarts Jacob Mulier.

Wide Vercnocke

Zeer persoonlijk portret door Jan Bultheel over mijn zoon Wide, striptekenaar, graficus, illustrator, en zo veel meer. Film en gefilmde vloeien in en door elkaar en vormen aldus een nieuw, uniek kunstwerk.  Centraal staat het scheppingsproces, dat zich al kan uiten in zoiets banaal als koffiezetten.