Categorie archief: Video

Askoy II Jacques Brel 2016

Bezoek & rondleiding aan de boot van Jacques Brel, de “Askoy II” te Zeebrugge. Inkijk in het restauratieproces door de broers Wittevrongel (zeilmakers), een echt huzarenstukje. Dit unieke verhaal begon velen jaren geleden in de zeilmakerswinkel van de broers waar Brel, incognito, zeilen bestelde voor zijn pas aangekochte boot om daarna op wereldreis te vertrekken. De restauratie  is nu halfweg.

Alle info & historiek over dit project zie: http://www.askoyii.be/index.htm

(ps: word “steunend lid”, en je kan meevaren op één van de eerste reizen!)

Hieronder de tekst van het lied “La Cathédrale” van Brel, daarna de tekst van het gedicht “Feniks” dat ik voorlees in het vooronder van de Askoy II

LA CATHÉDRALE  ~ Jacques Brel

Prenez une cathédrale
Et offrez-lui quelques mâts
Un beaupré, de vastes cales
Des haubans et hale-bas
Prenez une cathédrale
Haute en ciel et large au ventre
Une cathédrale à tendre
De clinfoc et de grand-voiles
Prenez une cathédrale
De Picardie ou de Flandre
Une cathédrale à vendre
Par des prêtres sans étoile
Cette cathédrale en pierre
Qui sera débondieurisée
Traînez-la à travers prés
Jusqu’où vient fleurir la mer
Hissez la toile en riant
Et filez sur l’Angleterre

L’Angleterre est douce à voir
Du haut d’une cathédrale
Même si le thé fait pleuvoir
Quelque ennui sur les escales
Les Cornouailles sont à prendre
Quand elles accouchent du jour
Et qu’on flotte entre tendre
Entre le tendre et l’amour
Prenez une cathédrale
Et offrez-lui quelques mâts
Un beaupré, de vastes cales
Mais ne vous réveillez pas
Filez toutes voiles dehors
Et ho hisse les matelots
À chasser les cachalots
Qui vous mèneront aux Açores
Puis Madère avec ses filles
Canarianes et l’océan
Qui vous poussera en riant
En riant jusqu’aux Antilles
Prenez une cathédrale
Hissez le petit pavois
Et faites chanter les voiles
Mais ne vous réveillez pas

Putain, les Antilles sont belles
Elles vous croquent sous la dent
On se coucherait bien sur elles
Mais repartez de l’avant
Car toutes cloches en branle-bas
Votre cathédrale se voile
Transpercera le canal
Le canal de Panama
Prenez une cathédrale
De Picardie ou d’Artois
Partez cueillir les étoiles
Mais ne vous réveillez pas

Et voici le Pacifique
Longue houle qui roule au vent
Et ronronne sa musique
Jusqu’aux îles droit devant
Puis que l’on vous veuille absoudre
Si là-bas bien plus qu’ailleurs
Vous tentez de vous dissoudre
Entre les fleurs et les fleurs
Prenez une cathédrale
Hissez le petit pavois
Et faites chanter les voiles
Mais ne vous réveillez pas
Prenez une cathédrale
De Picardie ou d’Artois
Partez pêcher les étoiles
Mais ne vous réveillez pas
Cette cathédrale est en pierre
Traînez-la à travers bois
Jusqu’où vient fleurir la mer
Mais ne vous réveillez pas
Mais ne vous réveillez pas

FENIKS

Kijk naar buiten, je gelooft niet wat je ziet.
Op het gras tussen de klokjes staat een feniks
en hij kijkt naar jou.
In de verste verte is er geen vuur te bespeuren,
maar je proeft het branden van je hart.
Als een verloren vuurtoren knippert zijn ene oog naar jou,
hij hangt tussen de halmen,
wenkt met een verhaal waaraan geen weerstaan helpt.
Kijk naar buiten en je gelooft niet wat je ziet.
Voor verre wolken hangt een feniks
en hij brengt het vuur naar jou.
Woord voor woord branden zijn tranen
even zoveel diamanten,
hij hangt ze als een parelnet over je schouders
dat je verwelkomt in dit paradijs op aarde.
Kijk,
kijk naar buiten en je gelooft niet wat je ziet.
Eén oogwenk en hij vliegt weer op,
verdwijnt en laat je achter met zijn vuren mantel
waarvan je nu het branden voelt.
O feniks, lieve boodschapper
die parels strooit als hemels manna,
waar ben je nu?
Ik word verteerd,
ik kijk naar buiten en ik zie de druppels op de halmen
en daarin weerspiegeld zie ik
jou.

 

 

Motherland – Peace and Freedom Tribute Poem

(For all who embrace freedom in a peaceful way)

For each who talks,
for each who walks,
for each there is a beach,
for each to print a footstep here,
for each to share a tear

For each and every one of us
for each a Womb to meet
for each and every one of us
in each our Hearts will beat

For each who fights,
for each who writes,
for each there is a hand,
for each who weeps,
for each who sleeps,
for each there is a land

For each and every one of us
for each here shed a tear
for each and every one of us
for each this Sea shall hear

For each who falls,
for each who calls,
for each there is a Tomb,
for each who strays,
for each who prays,
for each there is a Womb

For each and every one of us
for each our sins we’ll give
for each and every one of us
for each She shall forgive

For each who grieves,
for each who leaves,
for each there is a Home,
for each who craves,
for each the waves
shall offer silent praise

For each and every one of us
for each here shed a tear
for each and every one of us
for each this Sea shall hear

For each who bled,
the waves turned red,
they colored their embrace,
their lips became
a silent blame,
for each and every face

For each and every one of them,
for each we will remain
for each and every one of them
Love’s witness of their pain

For each who cries,
for each who dies,
for each there is a wave,
for each who breathes
and suffocates
the Motherland awaits

For each and every one of us,
for each beginnings near,
for each and every one of us
for each then be them dear

And gently then,
and gently then,
as Heart’s beat fades away,
for each who sings,
for each Sea brings,
the wave to Soul’s D-day

For each and every one of us
for each here we shall pray
for each and every one of us
for each this Sea shall stay

From each who falls,
from each who calls,
from each She asks belief,
for each who strays,
for each who prays,
for each shall be relief

For each and every one of us
for each these waves will be
for each and every one of us
Her Womb Eternity

Walvismuziek (Top 100 2015 Turing Gedichtenwedstrijd)


Een walvis heeft de school verlaten,
de regen kleurt de hemel groen en
tussen wolken drijft verlangen dat
nog een droom wil vinden.
Ik heb een bloem gezocht,
ik heb ze niet gevonden,
dacht aan een bloem en dacht aan jou,
ik heb je niet gevonden.
Uit alle wonden heb ik duisternis
verwijderd, uit alle kloven heb ik
de diepte opgevist om slechts
languit te liggen en opnieuw te dalen,
uit alle putten dronk ik van de bodem.
Ik heb een bloem gezocht,
ik heb ze niet gevonden,
dacht aan een bloem, dacht dan aan jou,
en toch heb ik je niet gevonden.
De wind waait over golven,
stuwt hen op totdat ze breken
op het strand en er een afdruk achter
laten die al meteen wordt schoon
geveegd terwijl de meeuwen huiveren.
Wat op het water drijft is wat verloren
werd, wat ooit geboren nooit een haven
heeft gevonden, zoals een bloem en
jij, een aangespoeld verlangen dat ooit
nog tussen wolken dreef, nu enkel door
de wind in schuim wordt weggewaaid.
Hoor nu hoe over alle heuvelruggen
de nacht langzaam een deken spreidt,
een zachte rimpeling, ogen en handen
toegedekt, verstilde lippen zuchten
naar wolken om een droom te vinden.
Ik heb een bloem gezocht,
ik heb ze niet gevonden,
dacht aan een bloem en dan aan jou,
en toen ik je dan vond werd het windstil,
een walvis heeft de school verlaten
en regen kleurt de hemel groen.

Vloed 088b

Dit gedicht haalde de Top 100 van de Turingwedstrijd 2015. Winnaars dit jaar waren: 1. Else Kemps, 2. Geert Viaene, 3. Joyce Willemse. Proficiat! Zie het juryrapport over hen hier: http://www.turingfoundation.org/wedstrijd15.html . De volledige lijst van dichters mét hun gedichten vind je hier (de gedichten klappen uit bij klikken): http://www.turinggedichtenwedstrijd.nl/historie/eregalerij/

afbeelding: “Vloed”, F. Vercnocke, olie op doek, 70x80cm

Million

I drove you, drove you in my car,
you were young, so young, yet
million years away, the day was
young,
(as is this day, it is young too)
it had the promise of a yesterday
embedded in its Womb,
and there You were,
I drove you, I drove you through
a million journeys, music all around,
I saw you, I saw you in my car,
and you were not alone,
a scent of you is all you left,
a million, million miles away,
I never thought that from afar
I would reach out,
a hesitating thought,
a mesmerizing youth so full of life,
I watch you, watch you from afar,
I scent you, scent you in my car
a million times, one million maybe
more, that’s all there is,
it’s more than ever dreamt of,
I dream you, dream you in my car,
this thought of you is penetrating,
incense, a million ways, more journeys,
I want you, I want you in my life,
a million times,
one million,
maybe more

(Aarschot, Belgium, Church Our Lady, Tuesday September 22nd, 2015, 13:01)

Kookaburra

De wind gaat langzaam liggen,
een laatste zucht, een koppel
wilde ganzen maakt gebruik
van deze ademtocht om sierlijk
neer te strijken op het bijna
rimpelloze water, dit is
een zielentocht, een haperen,
het schateren van stemmen
klinkt misplaatst, de veerman
trekt de kabels strak, waarom
verblijven wij in deze tussenstad,
dit twijfelen tussen oevers, het op
en neer gaan van dit vloeien, en dan
die stemmen, O, die stemmen,
zij snijden als gewette messen
in dit Avondland,
vaar mij, vaar mij naar de overkant,
het land van zacht vertoeven,
niet meer hoeven,
enkel dan jouw armen en
je schoot waarnaar ik terugkeer
op die zachte ademtocht,
die laatste zucht
om sierlijk neer te strijken,
aan te meren
in jouw rimpelloze
Zee van Stilte.

(Sint-Amands, zondag 20 september 2015, 17:30 aan de Scheldebocht, bij het graf van Emile Verhaeren)

ps: “Kookaburra” is de naam die de Aboriginals (Australië) geven aan de “lachvogel”, tevens de naam van het schip dat ligt in de bocht van de Schelde bij Sint-Amands, zie ook: https://nl.wikipedia.org/wiki/Kookaburra

WP_20150920_008

Deze foto werd genomen door Hermine & Eddy, bij het graf van Emile Verhaeren aan de Scheldebocht te Sint-Amands. “Toevallige” vriendelijke en hartelijke voorbijgangers, zodat het gedicht dat ik wou schrijven moeiteloos uit mijn pen vloeide! Dankje!🙂