Walvismuziek – Het Groot Verlof, Leuven

WALVIS in woord en beeld. “Walvismuziek” voorgedragen als een Jonas in het decor van de prachtige muurschildering van zoon Wide (in het kader van Het Groot Verlof – Half Oogst ART 2016, Leuven ).

Een walvis heeft de school verlaten,
de regen kleurt de hemel groen
en tussen wolken drijft verlangen
dat nog een droom wil vinden.
Ik heb een bloem gezocht,
ik heb ze niet gevonden,
dacht aan een bloem en dacht aan jou,
ik heb je niet gevonden.
Uit alle wonden heb ik duisternis
verwijderd, uit alle kloven heb ik
de diepte opgevist om slechts
languit te liggen en opnieuw te dalen,
uit alle putten dronk ik van de bodem.
Ik heb een bloem gezocht,
ik heb ze niet gevonden,
dacht aan een bloem, dacht dan aan jou,
en toch heb ik je niet gevonden.
De wind waait over golven,
stuwt hen op totdat ze breken
op het strand en er een afdruk achter-
laten die al meteen wordt schoon-
geveegd terwijl de meeuwen huiveren.
Wat op het water drijft is wat verloren
werd, wat ooit geboren nooit een haven
heeft gevonden, zoals een bloem en jij,
een aangespoeld verlangen dat ooit
nog tussen wolken dreef, nu enkel door
de wind in schuim wordt weggewaaid.
Hoor nu hoe over alle heuvelruggen
de nacht langzaam een deken spreidt,
een zachte rimpeling, ogen en handen
toegedekt, verstilde lippen zuchten
naar wolken om een droom te vinden.
Ik heb een bloem gezocht,
ik heb ze niet gevonden,
dacht aan een bloem en dan aan jou,
en toen ik je dan vond werd het windstil,
een walvis heeft de school verlaten
en regen kleurt de hemel groen.

Motherland – Peace and Freedom Tribute Poem

(For all who embrace freedom in a peaceful way)

For each who talks,
for each who walks,
for each there is a beach,
for each to print a footstep here,
for each to share a tear

For each and every one of us
for each a Womb to meet
for each and every one of us
in each our Hearts will beat

For each who fights,
for each who writes,
for each there is a hand,
for each who weeps,
for each who sleeps,
for each there is a land

For each and every one of us
for each here shed a tear
for each and every one of us
for each this Sea shall hear

For each who falls,
for each who calls,
for each there is a Tomb,
for each who strays,
for each who prays,
for each there is a Womb

For each and every one of us
for each our sins we’ll give
for each and every one of us
for each She shall forgive

For each who grieves,
for each who leaves,
for each there is a Home,
for each who craves,
for each the waves
shall offer silent praise

For each and every one of us
for each here shed a tear
for each and every one of us
for each this Sea shall hear

For each who bled,
the waves turned red,
they colored their embrace,
their lips became
a silent blame,
for each and every face

For each and every one of them,
for each we will remain
for each and every one of them
Love’s witness of their pain

For each who cries,
for each who dies,
for each there is a wave,
for each who breathes
and suffocates
the Motherland awaits

For each and every one of us,
for each beginnings near,
for each and every one of us
for each then be them dear

And gently then,
and gently then,
as Heart’s beat fades away,
for each who sings,
for each Sea brings,
the wave to Soul’s D-day

For each and every one of us
for each here we shall pray
for each and every one of us
for each this Sea shall stay

From each who falls,
from each who calls,
from each She asks belief,
for each who strays,
for each who prays,
for each shall be relief

For each and every one of us
for each these waves will be
for each and every one of us
Her Womb Eternity

RIP Mother “A life in pictures” 1919 – 2015

Bert Vercnocke – Winner FamelabNL 2016

My son Bert Vercnocke just won the FamelabNL competition with his talk on black holes and string theory. He can now compete in the world finals in Cheltenham UK next June! Very proud father!

Grote Wende – Poëzie voor Brussel 22-3-2016

GROTE WENDE

Proef, proef nu je adem
en vertoef dan in de velden van de hoop,
loop hoog, duik diep in hemels van verlangen,
drink, drink gulzig, onbevangen,
laat alle ballast vallen,
het oppervlak binnen bereik,
verlaat het nest, verlaat het nest
een nieuw ontwaken werd geboren, O

proef, proef nu je adem,
spreek het uit, geloof dat duisternis
slechts aanloop naar dit weten was,
dat je uit diepe slaap gewaaid bent,
ontvangen in de open armen van de wind, O

proef, proef nu je adem,
laat hem golven en wees onbevangen, ga,
wees opgenomen, welkom in de Grote Wende
die zich in je keert,
die niet meer te ontkennen is,
zoals de vogels fluiten en van tak
tot tak hun lied laten weerklinken,
oorverblindend: kijk:

proef, proef nu je adem,
en hoe die op en neer over de golftoppen
het schuim doet opspatten,
wees niet bevreesd,
het is klaroengeschal,
het Nieuwe Leger dat ten strijde trekt,
de boeien los
en alle vuurtorens bakenen met lichtpijlen
de nieuwe zonnewende van dit onbekend seizoen,

proef, proef nu je adem,
laat hem schallen,
maak alle stilte wakker,
er zijn nieuwe wetten die de droom hebben verlaten,
zij vleugelen over dit onbetreden niemandsland,
vrees niet,
verwelkom nu dit eeuwig leven aan de dood voorbij,
geniet van onvermoede paradijzen,
lichtjaar ben je geworden, O

proef, proef nu je adem,
smaak de zoete geur van overwinning
die je zonder slag of stoot
en zonder bloedvergieten aangeboden wordt,
je hoeft niet meer te twijfelen
want alle zoeken is nu opgelost in dit oneindig duren,
een blijvende aanwezigheid,
gooi alle trossen los,
dit is de Grote Wende,
wees paraat,
geen achterblijven meer,
verblindend Licht zal alle leed verteren,
en uit de asse zal één Lans verschijnen
die de banier zal dragen
van een weerloze omwenteling, O

proef, proef nu je adem
want hij zal je dragen,
ver voorbij je hunkeren, O ja
de Grote Wende is opnieuw geboren,
en draagt de vruchten van onstuitbaar mededogen,
het teken van heropstanding,
de adem van herinnering,
vergeet, vergeet,
gebed in Liefde overstroomt de hemel.

(Beursplein, Beurs, Brussel 22 maart 2016)

Sterrenlicht

Het is zoals met licht van sterren, wat
we zien is slechts de afdruk van verhalen
die reeds lang voor ons geschreven zijn,
wij leven in een veld dat enkel nog
bestaat in de herinnering, terwijl we lezen
worden op hetzelfde ogenblik en ver van
hier al nieuwe regels toegevoegd die niet
voor ons meer te ontdekken vallen maar
voor de kinderen die nu nog niet geboren+
zijn, zoals de regen voor het zonlicht moet
verdwijnen, en wolken voor de wind, zo is
het ook met ons: wij keren telkens terug
naar oceanen tot we opgezogen worden
of verstijven, tot zonnestralen ons weer
zachtjes oplichten, en zoals sterren wij dan
plots verschijnen uit en in het Niets, een
Mantel opent zich, twee vleugels reiken
van Begin tot Eind, een Lichtflits schudt
het verenkleed, uit onze handen vloeit
betekenis die oplicht aan de hemels waarin
kinderen de dromen vangen die wij daar
achterlieten, ja waarlijk, het is zoals met
licht van sterren: zij dragen de vruchten
van het veld dat enkel nog bestaat in de
herinnering, maar nooit vergeten wordt,
tot nieuwe ogen wakker lezen wat ooit
bedoeld was te ontkiemen in één ogenblik.

(dit gedicht haalde de top 1000 van de Turing Gedichtenwedstrijd 2015)