Categorie archief: Uncategorized

L’Albatros ~ Charles Baudelaire

L’Albatros

Souvent, pour s’amuser, les hommes d’équipage
Prennent des albatros, vastes oiseaux des mers,
Qui suivent, indolents compagnons de voyage,
Le navire glissant sur les gouffres amers.

À peine les ont-ils déposés sur les planches,
Que ces rois de l’azur, maladroits et honteux,
Laissent piteusement leurs grandes ailes blanches
Comme des avirons traîner à côté d’eux.

Ce voyageur ailé, comme il est gauche et veule!
Lui, naguère si beau, qu’il est comique et laid!
L’un agace son bec avec un brûle-gueule,
L’autre mime, en boitant, l’infirme qui volait!

Le Poète est semblable au prince des nuées
Qui hante la tempête et se rit de l’archer;
Exilé sur le sol au milieu des huées,
Ses ailes de géant l’ empêchent de marcher.

Charles Baudelaire

The Albatross

Often, to amuse themselves, the men of a crew
Catch albatrosses, those vast sea birds
That indolently follow a ship
As it glides over the deep, briny sea.

Scarcely have they placed them on the deck
Than these kings of the sky, clumsy, ashamed,
Pathetically let their great white wings
Drag beside them like oars.

That winged voyager, how weak and gauche he is,
So beautiful before, now comic and ugly!
One man worries his beak with a stubby clay pipe;
Another limps, mimics the cripple who once flew!

The poet resembles this prince of cloud and sky
Who frequents the tempest and laughs at the bowman;
When exiled on the earth, the butt of hoots and jeers,
His giant wings prevent him from walking.

— William Aggeler, The Flowers of Evil (Fresno, CA: Academy Library Guild, 1954)

Vlieg

Je vliegt zowaar de letters aan, alsof je
tonen wil waarmee ik schrijven moet,
je hoekt van hier naar daar, en net
wanneer ik je vergeten ben voel ik
een tinteling, die zich onzichtbaar
voortbeweegt over de haartjes van
mijn huid, plots ben je daar, je draait
en keert, alsof je nog niet zeker bent
of ik je wel begrepen heb, of ik niet
ook één ben die enkel de verhalen
kent van hen die al je soortgenoten
liefst onmiddellijk tot zwijgen willen
brengen, laten verdwijnen zonder
wederkeer, en hop, daar zit je weer,
nu stil tussen de letters, een komma
punt waar ik dacht net een vraagteken
te plaatsen, ach, zal ik je maar vergeten,
zal ik me dan maar ook bekennen tot
het gild van de verdelgers, want ze zijn
met velen, een tegenleger dat de zon
verduistert, een golf van knikkers, van
verstikkers, wat vraag je me? Zuiveren,
een zuivering; de morgen van een nieuw
begin waarin een éénling in zich alle hoop
opstapelt om in veelvoud terug te keren,
zich in alle hoeken te bewegen waar
verloren letters wachten op verzameling.

ps: Lees ook het confronterende kortverhaal “Het Vliegenpapier” van Robert Musil (1880-1942) dat de inspiratie vormde voor mijn gedicht > http://wp.me/ppzNw-142

It is there

    FAR below flowed the Jumna, swift and clear, above frowned the  jutting bank. Hills dark with the wood and scarred with the torrents were gathered around. Govinda,  the great  Sikh  teacher, sat on the rock reading scriptures, when Ragunath, his disciple, proud of his wealth, came and bowed to him and said: “I have brought my poor present unworthy of your acceptance.”

    Thus  saying  he displayed before the teacher a pair of gold bangles wrought with costly stones. The master  took  up one  of  them, twirling it round his finger, and the diamonds darted shafts of light. Suddenly  it slipped from his hand and rolled down the bank into the water.
“Alas,” screamed Raghunath, and jumped into the stream.
The  teacher  set his eyes upon his book, and the water held and hid what it stole and went its way.

   The  daylight faded  when Raghunath came back to  the  teacher  tired and dripping. He  panted  and  said:  “I  can still get it back if you show me where it fell.”
The teacher took up the remaining bangle and throwing it into the water said:
“It is there.”

Rabindranath Tagore, Fruit-Gathering XII

Serendipity

Dear readers, to read more poetry (English-Dutch- French) go to www.boutman.com/serendipity but comments please post here for the moment. Thx, Bout