Zal ik je een Geheim vertellen, of zal
ik er stilletjes vanonder muizen, zoals
de wind die zomaar liggen gaat, of
als de donder die zomaar zijn echo
laat verdwijnen? Misschien zoals de
regen die zowaar vergeet de grasmat
te bevochtigen, of als de zon die plots
begint te stralen en haar warmte bij
zich houdt? En zie hoe sneeuw valt
maar dan toch besluit niet wit te zijn,
onzichtbaar wordt, niet op te lossen
maar duidelijke woorden achterlaat,
net zo dan dit geheim, dat zich nu
openbaart en open bloeit, zoals een
bloem, die enkel door haar geur nog
te ontdekken valt, of zoals Liefde , stil
en daarom toch aanwezig. Zo zal ik
ook verdwijnen, laat deze woorden
achter, je lezen zal mij wel ontwaken.
Regenboog
De zon breekt telkens weer doorheen de wolken,
zoals de regen nooit lang op zich laat wachten
als gedreven door een aanwakkerende bries de
witte rookgordijnen donker worden. Ontelbaar
bevolken ze de hemel soms, ontembaar schuiven
ze over elkaar, en in elkaar zoals gerijde legers
hun slagorde verliezen als vriend en vijand
elkaar treffen, niet meer te onderscheiden zijn.
Weerklinkt een donderslag volgt doodse stilte,
die ruimte maakt voor nieuwe mokerslagen op
het aambeeld van de strijd. En plots verschijnt
de regenboog: wie heeft er dan nog pijlen? Enkel
de zon, die telkens weer doorheen de wolken breekt.
(afbeelding: Wissant, Nord-Pas De Calais, Frankrijk)
Dit delen:
Boutman Birthday Party
31 mei 2008: Impressies van een fantastische dag!
Op het menu: Assado, door zoon Nand:
Assumpta Jazz Dancers: (vlnr) Kea, Sophie, Lotte, Gwendolyn.
“Surreal but nice”: Majorettengroep “De Diamantjes”, leading lady Christel!
Smullen maar!
Leen en Aubry, prachtige samenzang!
“Boutmanband” Bas: Koen, leadgitaar: zoon Wide, drums: zoon Bert, vocals… Boutman! Playlist: “Sultans of Swing”, Dire Straits, “Listen To The Music”, Doobie Brothers, “Kronenburg Park”, Frank Boeijengroep.
“De Diamantjes” dansen op “Rood” van Marco Borsato met lichtgevende, flitsende stokjes…
Rond de Vuurtafel!
“Boutman Students” zingen de “Boutman Song”, op de tonen van “Let It Be”, een emotioneel moment…
Ontroerd en dankbaar…
Geschenk van de “Boutman Students”: een reuzeposter van 1mx1m samengesteld uit honderden minifoto’s van onze tijd tezamen, met het motto: “Dat kan geen toeval zijn!”:
Party time!
Dit delen:
Denken
Zal ik naar je kijken vandaag, hoe
doe ik dat, met mijn verblinde ogen,
zal ik naar je luisteren vandaag,
hoe doe ik dat met mijn gedoofde
oren, zal ik met je spreken vandaag,
hoe doe ik dat, ik ben het woord
verloren, zelfs schrijven doe ik met
jouw handen, en voelen met jouw
hart. Waar ben ik dan? Ik ben er
niet tenzij in jou, er is een denken
en het leeft in jou, er is een denken
en het spreekt in jou, want anders
was ik niet, tenzij in jou, zal ik dan
in je denken? Jij voelt de wind die
waait om jou, de regen die nu stroomt,
nu danst met jou, jij ziet de boom
die buigt met jou , nu speelt met jou,
je hoort de zee in jou, nu golft met
jou, jij voelt de liefde die nu bindt
in jou, en nu verwekt met jou, zoals
dit denken dat nu denkt in jou, zo
zal ik zijn, in jou, met jou, als jou,
en altijd zonder jou.
(afbeelding: “Zelfportret”, Ferdinand Vercnocke,
olie op doek, 100cmx80cm)
Dit delen:
Prayer To Our Lady Of The Snow
Some smoke is dancing in the snow,
it makes me think of You, my Love,
some smoke is dancing in the snow,
there are no leaves and trees are naked,
O my Love, some smoke is dancing
with the snow, is there a message
then for me, are You inviting me, O,
so graciously, so graciously, I hear
Your voice, it hasn’t melted yet,
O Lord, my Lord of Frost, shall You
then keep Her here, before my Love
has melted, melted by some smoke,
here, dancing in the snow.
Boutman 