Kringloop

Simplon

Op stenen vleugels vliegen wij
de hemel uit, allen, van heinde
en van verre, want wie ik ben
heb ik gekregen van mijn vaders
en mijn moeders die mij zijn
voorgegaan en in hun spoor
draag ik mijn hele zijn, de vraag
waarop wij antwoord willen weten
ligt hierin besloten, het is geen last
op onze schouders maar een bron
die niet vergoten maar dagelijks
gedronken wordt, het is het water
waar mijn kinderen van leven,
de kringloop waarvan wij later
weten: een vogelvlucht zonder
begin en zonder eind

afb: Simplonpas, Zwitserland

Magic

 

I feel there is some magic in the air
and it is looking for a home and
crying out, and all I have to do is
let it in and open up, O yes I know
I have the key to welcome this new
life, the rhythm of my heart beating
with Yours when we embrace and
dance, so now I shall surrender to
the music of Your soul and opening
the door I’ll give You room to breathe.

Uitvaart

Er blijven woorden die onze zielen ankeren
en bij de uitvaart werpen onze ogen nog
een laatste blik,
vooruit wenken onzichtbaar nieuwe oevers,
eens aangemeerd de nieuwe  vaste grond:
een vreemde taal, 
ooit weet ik zullen wij elkaar ontmoeten
in deze zee van stilte waarin de zielen spreken
– eindeloos –
er is geen weg of hij is al bekend,
geen woord of het is al gesproken,
geen anker of het is al geworpen.