Tagarchief: vleugel

Kringloop

Simplon

Op stenen vleugels vliegen wij
de hemel uit, allen, van heinde
en van verre, want wie ik ben
heb ik gekregen van mijn vaders
en mijn moeders die mij zijn
voorgegaan en in hun spoor
draag ik mijn hele zijn, de vraag
waarop wij antwoord willen weten
ligt hierin besloten, het is geen last
op onze schouders maar een bron
die niet vergoten maar dagelijks
gedronken wordt, het is het water
waar mijn kinderen van leven,
de kringloop waarvan wij later
weten: een vogelvlucht zonder
begin en zonder eind

afb: Simplonpas, Zwitserland

Kinderhand

Zoals het vliegen ademt op de wind
zo dragen vleugels de vingers van de
hand, het blad is onbeschreven nog,
maar in de palmen is voor eeuwig
elke levenslijn al ingeprent: de nerven
bakenen de ruimte af waarbinnen
groeien groen wordt. Zoals het vliegen
ademt op de wind zo schrijven alle aders
stromend hun verhaal: als alle harten kloppen,
in witte stilte dan moeten wij allen kleur bekennen.

(afbeelding: Lennart Nilsson)