Tagarchief: tijd

Resttijd

Zal ik zingen,
zingen over
de tijd die me nog rest,
de zon verlaat haar aardse baan
en geeft zich over aan het Vuur
de tijd die Haar nog rest
de wind waait door het gras
dat voor mijn ogen opent
om mijn handen te ontvangen
de tijd die me nog rest

de naderende zee
verkleint het kijken,
het strand wordt ingenomen
het zand verstrooit zich in de golven

dit ogenblik is heilig
de tijd die me nog rest
glipt weg
vormt omgekeerde kegels
vergaart
de tijd die me nog rest

en ook dit zingen lost zich op
in deze zinderende zondag
die zich met de maan
verzoent

zij zullen samen zinken
in de tijd die hen nog rest

dit is het einde
geen nieuw begin
geen muren rond de uren
de vuren branden
de ziel danst onbestemd
één harteklop
waarin geschreven staat
dit
is de tijd die je nog rest

(“Sun Wave”, Bar à vin, Wissant, bij zonsondergang, zondag 27 september 2015, 19:19)

Afbeelding

Liefdestijd

Domi 1

Liefde kent geen tijd. Liefde is
Tijd, ze telt geen jaren, dagen,
uren, eeuwen zijn Haar vreemd,
in lichtjaren niet uit te drukken
en wij, wij plukken er de vruchten
van, wij hopen en verlangen, wij zijn
de kinderen van morgen, zij dragen
in hun Hart al de geheimen
waarvan wij het bestaan zelfs niet
bevroeden, O,
Liefde kent geen Tijd, Zij is
Tijd, Zij strooit onmerkbaar en
met gulle handen palmen diamanten
zomaar in het rond, zoals de
zandkorrels die schitteren in de
Avondzon, of door de Wind
in fijne slierten over stranden
worden uitgesmeerd, Zij kent
geen Tijd, Zij drukt zich uit
in stralen, in kralen van
geluk, zoals die ene, ja daar,
rond je hals, jouw hals, dat
tere zachte stromenland,
waar Liefde vloeit, te allen
Tijde

(Oostduinkerke-aan-zee, Zeedijk, Bruno’s Bar, vrijdag 4 september 2015, 19:07)

Dan

O ja, ik weet het wel, als alle klokken luiden dan
zal de Tijd gekomen zijn, en zachtjes loop ik dan
ik loop heel zachtjes naar beneden dan, en ja dan
kies ik tree na tree, tot ik je ogen vind en dan ja dan
hoor ik je stem en voel je blik, heel langzaam dan
zoals die over heel mijn wezen, heel mijn leven dan
zich uitspreidt als een gouden mantel, en pas dan,
dan kan ik je bedanken, je nogmaals danken dan,
ja, dan ben ik klaar, je mag me komen halen dan,
want dan, dan valt volkomen alles stil, en open dan
een openbloeien dan, in Licht, zoals Je Woord, dan
weten wij wat heel die Tijd in ons geborgen, nu dan
zich ontvouwen kan, zo Vredevol, in Vreugde dan
zich plots kan openbaren, zoals die Ster, die dan
Jouw Licht verhelderde, zodat wij, stervelingen, dan
opgenomen worden, opgelicht, opgelost, dan, ja, dan

afbeelding: klokkentoren Saintes-Maries-de-la-Mer, Provence, Frankrijk, zomer 2008