Poetry in Motion
My soul is ageless as a star,
not yet discovered, but
present for the matching eye,
should you one day then dig
for gold and find my heart,
be gentle, before you reach
be sure, because once opened
it will travel at the speed of light,
and finally, when both unite,
this newborn constellation
will only be for you to recognize.
(picture “Milky Way Galaxy”
> http://halo.wikia.com/wiki/Milky_Way_Galaxy )
Er is een vonk die in ons Hart
van Vreugde spreekt en die daar
werd geplant door Handen die
onzichtbaar voor het blote oog
Hun Liefde uitstrooien in rode
regenbogen van eeuwigdurend
Vorstelijk Vuur, er is een Vonk
die wacht op onze handen om
dan samen te ontbranden, er is
een Vonk, die Vuur zal worden,
vlammend van vervuld verlangen,
herinnering aan Handen die in
Voortdurende Aanwezigheid alle
Hoop en alle Liefde dragen, en
daarin het Vuur dat alle tranen
oplost, heelt, genezing brengt,
ons over alle tijden heen tot aan
de Hemelpoorten voert, vervoerd,
tot de ontmoeting met het Ene
enigmakend Vuur, waarin het
Woord wordt opgenomen en
ons spreken dan verstilt tot een
dankbaar gebed van overgave,
in herkenning van wat altijd
Is, en nog zal Zijn als wij dit
Huis verlaten, er is een Vonk
die in ons Hart van Vreugde
spreekt, een Vonk die wacht
op onze handen om samen te
ontbranden.
Er is een boom , hij woont tevreden aan het
Zoete Water, hij vraagt niet om bemind te
worden, hij ademt, wast, en neemt dan af
zoals een golf, stervend op het zand, soms
rimpelend, dan weer opgejaagd groeiend
op een lentewind, en zo wordt hij bemind,
gewiegd verlangen, heen en weer, gedreven
tot verstrengeld samensmelten, zo kijkt hij
naar de stappen in zijn sporen, kent de jouwe,
kent de mijne, kent elke zonnestraal die door
zijn takken danst, hij biedt een woning aan
verdwaalden, zelfs de seizoenen geeft hij
onderdak. Er is een boom, hij woont tevreden
aan het Zoete Water, hij kent er elke druppel
van, kent deze oceaan van duizend tranen,
ziet de zwanen en hij glimlacht zacht, zoals
de maan soms oplicht achter wolken, stelt
geen vragen, zo worden wij bemind, hij kent
jouw liefde, kent de mijne en dan geeft hij
het antwoord, zoals een golf, die aanspoelt,
en gelijkmatig onze sporen uitwist tot een stil
verenigd zijn.
Zal ik je vragen om dit woord te dragen,
de letters één voor één in uiterste
voorzichtigheid over je lippen laten
vloeien, zoals golven over zand, waar ze
dan worden opgenomen en hun warmte
laten één worden met wat in zee was
opgeslagen, zal ik je vragen om dit woord
te dragen, het zo te laten drijven dat je
je geborgen voelt en veilig, zoals het schip
waarop ze werden uitgesproken, wetend
dat de haven wacht om thuis te komen,
zal ik je vragen om dit woord te dragen,
nog voor het zacht wordt uitgesproken,
tot het weerklank vindt, een klankbord,
zoals golven op het strand in zand, de
korrels in je hand die wegen zoeken,
kegels maken op het wateroppervlak,
zal ik je vragen om dit woord te dragen,
niet meer klagen, stilte wagen waarin
alles dan kan uitgesproken worden, o
zo dit wonder zich te laten openbaren,
zal ik je vragen om dit woord te dragen,
ik durf het bijna niet te vormen, het is
zo oud, het werd met mij geboren in
de zee, zal ik je vragen om dit woord
te dragen, ben je er om mij dan daarin
verder te vervoeren, want het voelt
alsof de grond verdwijnt, alsof ik weg
zal zinken, zo verdrinken, zal ik, zal ik
je vragen om dit woord te dragen zoals
dit papier waaraan ik dit verlangen
toevertrouw, zal ik je vragen, vragen
om mij niet te laten vallen, achter te
laten tussen al dit wit? Zal ik je vragen
samen met mij dit te wagen, zal ik je
vragen of het goed is, of het veilig is
de haven te verlaten, zeg het mij, ik ben
de taal vergeten om het uit te spreken,
er resten enkel tranen en jouw ogen om
de mijne te ontvangen, zal ik het vragen
en als ik het dan vraag zal ik dan nog
bestaan, of zal ik verder gaan, zal je dit
woord dan meenemen, zodat het aan de
horizon verdwijnt, of zal je met jouw
armen reiken naar de mijne, zoals die
korrel in het zand, daar door de golven
neergelegd om nooit meer te verdwalen,
en daarin geschreven en gebrand jouw
woord dat ik volmondig op de tong nam
om het met jou te delen, o, zal ik het
vragen, zal ik het vragen, dat je mij dan,
al is het maar voor even draagt, tot onze
lippen elkaar net niet raken en toch
verenigd zijn?
(D-Day ~Normandy > each beach is a continuing testimony of our history…)
For each who talks,
for each who walks,
for each there is a beach,
for each to print a footstep here,
for each to shed a tear
For each and every one of us
for each a Womb to meet
for each and every one of us
in each our Hearts shall beat
Wherever you may be
Just offer Me belief
Then put your trust in Me
I’ll offer you relief
For each who fights,
for each who writes,
for each there is a hand,
for each who weeps,
for each who sleeps,
for each there is a land
For each and every one of us
for each here shed a tear
for each and every one of us
for each this Sea shall hear
Wherever you may be
Just offer Me belief
Then put your trust in Me
I’ll offer you relief
For each who falls,
for each who calls,
for each there is a Tomb,
for each who strays,
for each who prays,
for each there is a Womb
For each and every one of us
for each our sins we’ll give
for each and every one of us
for each She shall forgive
Wherever you may be
Just offer Me belief
And put your trust in Me
I’ll offer you relief
For each who grieves,
for each who leaves,
for each there is a Home,
for each who craves,
for each the waves
shall offer silent praise
For each and every one of us
for each and every Love
for each and every one of us
for each She”l send Her Dove
Wherever you may be
Just offer Me belief
Then put your trust in Me
I’ll offer you relief
For each who bled,
the waves turned red,
they colored their embrace,
their lips became
a silent blame
for each and every face
For each and every one of them,
for each we shall remain
for each and every one of them
Love’s witness of their pain
Wherever you may be
Just offer Me belief
And put your trust in Me
I’ll offer you relief
For each who cries,
for each who dies,
for each there is a wave,
for each who breathes
and suffocates
the Motherland awaits
For each and every one of us,
for each beginnings near,
for each and every one of us
for each then be them dear
Wherever you may be
Just offer Me belief
And put your trust in Me
I’ll offer you relief
And gently then,
and gently then,
as Heart’s beat fades away,
for each who sings,
for each Sea brings
the wave to Soul’s D-day
For each and every one of us
for each here we shall pray
for each and every one of us
for each this Sea shall stay
Wherever you may be
Just offer Me belief
And put your trust in Me
I’ll offer you relief
From each who falls,
from each who calls,
from each She asks belief,
for each who strays,
for each who prays,
for each shall be relief
For each and every one of us
this Motherland shall be
for each and every one of us
Her Womb Eternity
Wherever you may be
Just offer Me belief
And put your trust in Me
I’ll offer you relief
(+ All War Beaches +)
(animation via http://www.pimpmyspace.org/ )
Boutman 