Dagelijks archief: mei 4, 2011

Vondeling

Posted on mei 4, 2011 | Een reactie plaatsen

Je ogen lezen is als water putten uit
een diepe bron: onuitputtelijk stromen
verhalen die geen einde kennen noch
begin in talen telkens nieuw. Je ogen
lezen is als wolken volgen die de wind
vooruitgaan: over elkaar schuiven ze
de hemel langs, ze drijven op een spel
van zonnestralen. En daarin kan ik
wonen, al je kamers zijn vertrouwd,
zelfs blindelings vind ik de weg nog
voor ik slapen wil. Je ogen lezen is
de nacht vergeten , vergeten dat er
weten is. Je ogen lezen is verdrinken
in een oceaan van vreugde, is in
leegte zwemmen, is je armen zoeken
en er vinden wat onvindbaar is. Als
ik je ogen lees ben ik een vondeling.

→ Reageren

Geplaatst in Alle Poëzie, Ave Maria, Liefde, Taal

Tags: , , , , , , , ,

Sea Of Soul ~ SOS

Posted on mei 4, 2011 | Een reactie plaatsen

As waves are to the sea so time is to
the mind: moments come and go, then
come again, and if we try to hold them,
and cherish what they offer they just
go again, but always something then
is left behind, not for the eye to see
but for the Heart to feel, and finally,
when we stop wondering where all
this is coming from, we are ready to
receive, our eyes then open, as time
is to the mind and waves are to the sea,
so Love is to our Soul, eventually.

(filmed at Sint-André beach, Oostduinkerke, Belgium)

Music/Tenorflute: Bert Evens ‘Noble Silence’

→ Reageren

Geplaatst in All Poetry, Love, Mysticism, Prayers

Tags: , , , , , , ,

Hemelpoort

Posted on mei 4, 2011 | Een reactie plaatsen

 
 

Wat blijft er achter in de hemel als alle wolken
zijn verdwenen? Zoals een vers getrokken spoor
door zon verzandt in stof, zoals voetstappen
verdwijnen eenmaal gedrukt, zo is het ook met
woorden: eenmaal uitgesproken worden ze
luchtledig, naakt en onbeschermd, ze drijven
verder in golven, spoelen aan, en worden dan
gegrepen door onschuldige kinderhanden, die
er nieuwe dromen mee verzinnen. Wat blijft er
achter in de hemel als alle wolken , alle tekens
zijn verdwenen, uitgewist, en enkel staalblauw 
nog aanwezig is? Misschien is  ergens ver, nog
niet beschenen toch een hemelpoort, een opening
waarvan de sleutels ons ontbreken, die ooit
in onze handen aangespoeld ons het verzinnen
boden van wat door onze dromen dan werd
ingevuld, alsof onze armen onze handen lieten
grijpen doorheen tralies naar enkele naakte
woorden , luchtledig, onbeschermd, net geboren,
in verwachting van een wederwoord.

(afbeelding: Boutman, uitkijkend over de Noordzee, Oostduinkerke)

→ Reageren

Geplaatst in Alle Poëzie, Ave Maria, Mystiek

Tags: , , , , ,